Μουσειακή μάθηση και εμπειρία: Παιδαγωγική της απώλειας και του θανάτου

Το Πρόγραμμα απευθύνεται σε ανθρώπους που καλούνται να αντιμετωπίσουν την αρρώστια, την απώλεια και τον θάνατο στο εργασιακό τους περιβάλλον και στην καθημερινή τους ζωή (εν ενεργεία και αδιόριστοι εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων, νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, κοινωνικοί λειτουργοί, εργαζόμενοι/ες σε δομές και ιδρύματα, πολίτες που επιθυμούν να εξοικειωθούν με τις συγκεκριμένες δεξιότητες ζωής).

Η Παιδαγωγική της Απώλειας και του Θανάτου (Θαναταγωγική) έχει στόχο να προάγει τη θετική συναισθηματική ανάπτυξη και την ικανότητα αντιμετώπισης δύσκολων/οδυνηρών πλευρών της ανθρώπινης ζωής σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο μέσα από βιωματικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες.

Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος επιδιώκεται:

– Η άρση του ταμπού του θανάτου και η συνειδητοποίηση της θνητότητας με τρόπο που να αποδίδεται περαιτέρω νόημα και αξία στη ζωή

– Η διασύνδεση της απώλειας ή του θανάτου με τη συνέχιση της σχέσης με αυτόν/αυτήν/αυτό που έφυγε, χάθηκε ή πέθανε

– Η διαχείριση του πένθους στο πλαίσιο των διαπροσωπικών σχέσεων

– Η υπεράσπιση της διαφορετικότητας στον τρόπο βίωσης της απώλειας και του πένθους

– Η επίγνωση της απώλειας ως στοιχείο της καθημερινότητας και των μεταβάσεων στη ζωή μας

– Η διαχείριση του φόβου του θανάτου στην επαφή μας με ανθρώπους που πρόκειται να πεθάνουν (ανθρωπομέριμνα)

– Η ενσωμάτωση της έννοιας του θανάτου και της απώλειας στο Αναλυτικό Πρόγραμμα

– Ο αναστοχασμός σε ηθικά και κοινωνικά ζητήματα (επιμήκυνση της ανθρώπινης ζωής, δωρεά οργάνων, κ.ά.)

– Η απόκτηση εμπειρίας από επαγγελματίες που διαχειρίζονται την αρρώστια, την απώλεια και το θάνατο στο εργασιακό τους περιβάλλον

Ενδεικτικές Θεματικές Ενότητες

– Διαχείριση της απώλειας, του πένθους και του αποχωρισμού

– Πολιτικές υγείας και ηθικά ζητήματα

-Τεχνολογία θανάτου και δημιουργικότητα

– Θαναταγωγική στο σχολείο: συνειδητοποίηση θνητότητας, μαθησιακές εμπειρίες και ψυχική ανθεκτικότητα

– Ο θάνατος  και η απώλεια ως υπαρξιακό, (δια)πολιτισμικό και  κοινωνικό γεγονός

– Η τέχνη ως εναλλακτικός τρόπος συμφιλίωσης με τον θάνατο

– Μουσεία, θάνατος και δημιουργικότητα  (το παράδειγμα του XENISEUM)

– Τραύμα, ψυχικές διαταραχές και ανθεκτικότητα

Διεπιστημονικές προσεγγίσεις

– Εκπαίδευση και Σχολική Συμβουλευτική

– Τέχνη (ως θεραπευτικό μέσο)

– Ιστορία – Φιλοσοφία – Κοινωνιολογία

– Κοινωνική Ιατρική – Βιοηθική

– Ψυχολογία – Ψυχιατρική – Ψυχοθεραπευτική

– Πολιτισμικές Σπουδές

– Νέες τεχνολογίες